Les 4 - Dynamische kader
Jo-King heeft een mooie handleiding gemaakt om een dynamische kader met eigen titelhoek met attributes en fields te maken.Zoals veel bureau’s doen, zet je in je standaard DWT bestand een layout met een lengte van bv. 2,5m (longplot). De meeste plotters snijden na de laatste lijn af en zo bekom je telkens een goede plot.
Ik ga ervan uit dat je al een aantal standaard kaders hebt. In dit voorbeeld ben ik gestart van een A2 kader.
Controleer even dat het base-point linksonder uitgelijnd is en dat deze op coördinaat 0,0,0 staat. Teken ook 2 lijnen vanuit je nulpunt. Eentje in X richting met de lengte van je papier (in dit voorbeeld 595mm) en eentje in Y richting met de hoogte van je papier (in dit voorbeeld 420mm) Teken deze lijnen in een layer die niet wordt afgedrukt.
Indien je nog geen kader had kan je deze even tekenen en er een block van maken.
Ga dan naar de blockeditor, waar je de werkelijke kracht in je kader zal steken.
Attributes: Plaats je attributes in de titelkader. Indien je niet weet hoe dit moet verwijs ik je door naar les 2.
Fields: Straks gaan we de kader kunnen stretchen, maar na het plotten weet je niet meer hoe lang of hoog je blad is, tenzij je het gaat nameten. Handig zou zijn als het mee op het titelblad zou staan; maar dit is afhankelijk van je stretch-waarde.
Dus: een field commando:
 |
Hier heb je ongelofelijke keuze, maar voor dit voorbeeld nemen we de (meest gebruikte) field name OBJECT en selecteer dan bij obect-type de onderste line van je kader. Nu kan je kiezen uit verschillende waardes, en hier kiezen we voor LENGTH (daarom mocht het geen gesloten polyline zijn, want dan was de lengte gelijk aan de omtrek van de kader) maak het een decimal waarde, met een afronding van 0 getallen na de komma. We krijgen de waarde 597 in een grijs kadertje (dwz een field). Je kan dit ook doen voor de hoogte. |
Dynamic: In de block authoring palette vind je de tabbladeren PARAMETERS; ACTIONS; en PARAMETERSETS; die laatste laten we even voor wat het is.
Selecteer de linear parameter en defineer de breedte van je getekende kader (net zoals je je rechthoek zou bematen).
Selecteer dan deze parameter, en ga naar de properties-palette, hier vind je onderaan “number of grips”, zet deze op 1 zodat je nog maar 1 blauw pijltje ziet aan de rechterzijde. (anders kan je je kader straks naar twee kanten stretchen en dat wil je niet)
In hetzelfde properties palette, vind je ook de dist type; die je voor de breedte op list zet. Dit wil zeggen dat je gaat kunnen stretchen volgens vooraf opgegeven lengtes. Hier voer je volgende waardes in:
- 297
- 420
- 595
- 841
- 1189
Ga dus terug naar het block authoring palette en ga naar het tabblad actions.
Kies nu voor de stretch action.
Selecteer je linear parameter en duidt het blauwe pijltje aan.(richting van de stretch)
| Maak een window over het gedeelte dat je wil stretchen, en doe dan een crossing over de objecten die effectief mee in de stretch-commando moeten zitten (lijkt twee keer hetzelfde werk, maar als je er even over nadenkt is dit logisch) |  |
- 210
- 297
- 420
- 595
- 841
Als je nu dubbelklikt op je block, zal je terug in de blockeditor komen… omdat je attribute-wijzigingen nog niet toegepast zijn op je (reeds “geimporteerde) block.
Het commando ATTSYNC (attribute synchronize) kan best nog even toegepast worden. (update de attribute sets) En als je dan dubbelklikt, krijg je je vertrouwde attribute editor te zien:
Als je stretcht, zal de waarde van je field-breedte/hoogte niet meteen aanpassen. Hiervoor moet je een REGEN (regenerate) doen. (bij het plotten wordt dit zowieso gedaan, dus is de waarde altijd juist)
Save deze tekening, en voeg ze telkens als block in je layout in.
Heel handig, omdat autocad telkens je alle attribute-gegevens vraagt.
Tip: Als je meerdere titelblocks hebt en op allemaal moet bv. de projectnaam worden aangepast, gebruik dan het commando GATTE (global attribute editor) Hierdoor worden de waardes van identieke TAG’s aangepast in de gehele tekening ;)
Download hier een voorbeeld.
 Aangepast zoeken |